Zoals je hebt kunnen lezen in het artikel over mijn ervaringen met CityCom, moest ik in plaats van naar Aub naar Zülpich om een CityEL te kopen. Je hebt ook kunnen lezen dat het uiteindelijk niets geworden is, maar dat heeft niet aan de eigenaar van D-K Solar gelegen. Hieronder mijn ervaringen. Op een zaterdagmorgen begin Juni 2007 zijn we vertrokken voor de trip naar Zülpich. Na een goed drie uur rijden kwamen aan bij een winkel in zonnepanelen en zonnecollectoren.   Voor de deur stonden twee CityEL’s. De ene waarvoor wij kwamen en de wagen die door het bedrijf gebruikt wordt om klanten te bezoeken. Na een korte inspectie van de CityEL, die er erg slecht uitziet, worden we welkom geheten door Jürgen, de eigenaar, van D-K Solar. Hij verontschuldigd zich dat er ineens meer klanten zijn dan verwacht, wijst ons de keuken met frisdrank, en geeft mij de sleutels van de CityEL met de vraag of ik alvast wil gaan rijden. Helaas zijn er geen dealer kentekenplaten voorhanden waardoor de rit beperkt moet blijven tot de ruime parkeerplaats, maar het is voldoende om een goede indruk te krijgen van de CityEL. Na een half uurtje wachten is Jürgen klaar met de klanten en heeft hij tijd voor ons. Ik begin het gesprek dat ik erg teleurgesteld ben in de staat van de CityEL. Het is niet wat ik ervan verwacht heb. Hij kan niet anders dan dit te beamen en verklaart een en ander door te zeggen dat de CityEL pas twee weken geleden was afgeleverd door CityCom. Hij had namelijk gevraagd om een gebruikte CityEL waarin hij klanten kon laten proefrijden. In eerste instantie was deze CityEL dus niet bedoeld voor de verkoop. Bij mij en mijn vrouw slaat de verbazing toe als we dit horen. Ik had immers al 8 weken voor mijn bezoek aan Zülpich aan CityCom laten weten dat dit een van de twee kandidaten voor de koop was. Erg vreemd dus dat ik nu te horen krijg dat deze CityEL zo kort geleden pas naar Zülpich is gekomen. Het verklaart wel meteen waarom enkele noodzakelijke reparaties nog niet zijn uitgevoerd. Verder kan Jürgen ons niet zo veel vertellen over de CityEL, maar hij biedt wel aan contact op te nemen met CityCom om te vragen hoe het zit en wat er met de prijs gedaan kan worden. De telefoon wordt gepakt en er volgt een gesprek wat ik niet helemaal kan volgen door mij gebrekkige Duits, maar ik merk wel dat Jürgen zijn best doet maar geen voet aan de grond krijgt. Uiteindelijk krijgt hij voor elkaar dat e r een nieuwe set accu’s in de CityEL wordt geplaatst. Omdat deze er toch al in hoort te zitten, is dat voor mij geen reëel aanbod. Als snel wordt duidelijk dat ik deze CityEL niet zal kopen. Om mijn trip toch niet voor niets te laten zijn vraagt Jürgen mij of ik misschien interesse heb ik zijn eigen CityEL. Deze is slechts een paar maanden oud en zit er prima uit. Omdat ik het liefst met een gevulde aanhanger wilde vertrekken, zijn we gaan rekenen maar we konden geen overeenstemming bereiken over de prijs. Het verschil was enkele duizenden euro’s waardoor er een behoorlijk gat te dichten viel. Dat is dus niet gelukt, maar Jürgen heeft er van alles aan gedaan om het wel te laten slagen. Uiteindelijk zijn we tot een uur of twee na sluitingstijd in de winkel geweest, en dat is een service die de meeste winkeliers niet meer verlenen. Ondanks de teleurstelling van de lege aanhanger hadden we toch een goed gevoel over de service en het meedenken.
|