Toen ik gisteren naar huis reed, had ik het gevoel dat de CityEL niet wilde.  De topsnelheid werd niet gehaald, en het koste meer stroom dan anders om de snelheid vast te houden. Thuisgekomen heb ik de kettingspanning gecontroleerd. Dit moet iedere 500 kilometer gebeuren en daar zat ik alweer ruim overheen.

De ketting hing erg slap en was kurkdroog ondanks het regelmatige sprayen met teflon-spray. Het spannen van de ketting is inmiddels een fluitje van een cent, dus vol goede moed reed ik vanmorgen de tuin uit. In eerste instantie dacht ik dat het zware sturen door de nieuwe handschoenen kwam, maar een snelle blik bij het voorwiel maakte duidelijk dat de band zo plat als een dubbeltje was.

Omdat ik tegenwoordig een meester ben in het verwijderen van het voorwiel dacht ik even snel de band te plakken. Voorwiel gedemonteerd en aan de slag. De standaard bandenlichters waren echter niet voldoende. Hoewel de band het formaat heeft van een brommerband, is hij net zo stug als een motorband. Op internet vond ik ook voldoende aanwijzingen dat het verwijderen van de band alleen te doen was met een bandenlichter voor een motor. Geen nood. Voor dit soort gevallen had ik immers een mooi reparatiebusje . Na het nodige schudden heb ik het slangetje aangesloten op het ventiel. Vol verwachting drukte ik op de knop. In plaats van een krachtige straal reparatiespul, kwam er een miezerige hoeveelheid latex uit het slangetje. De band was niet onder de indruk en bleef net zo plat. Na vijf minuten vond ik het welletjes. Ik heb het busje verwijderd en toen ik ermee schudde voelde het alsof hij nog net zo vol zat. Uiteindelijk mijn vrouw maar weer lief aangekeken en die heeft me in Zwijndrecht afgezet. Vanavond maar met grof geschut proberen de band van de velg te krijgen en anders morgen naar de fietsenmaker.