Vandaag heb ik weer eens wat onderhoud uitgevoerd aan de EL.

Als eerste heb ik de ketting uitgekookt. Dit is een van de beste manieren om een ketting zonder o-ringen te smeren, maar doordat het nogal arbeidsintensief is wordt deze methode niet vaak meer toegepast. Eigenlijk is het heel simpel. Een groot blik met vet wordt verwarmd. De ketting, die ik eerst een beetje schoon heb gemaakt, gaat in het hete vet. Na een minuut of 10 is het vet goed in alle kettingrollen getrokken en is het laatste beetje vuil van de ketting gekookt. Vervolgens wordt de ketting te drogen gehangen en dan kan hij weer gemonteerd worden.

Bij elkaar een half uur werk, maar in de tijd van spuitbussen vet is dat ongeveer 30 keer langer dan met de spuitbus. Omdat uitkoken de levensduur echter aanzienlijk moet verlengen vind ik het de investering in tijd wel waard. Overigens was het al weer 1250 kilometer geleden dat ik de ketting heb gespannen. Een heel stuk beter dan de vorige ketting die ik om de 400 kilometer moest spannen. 

Verder heb ik een nieuwe achterband gemonteerd. Het aangedreven wiel was bijna een slick geworden. Volgende week het andere achterwiel en dan rij ik deftig de winter tegemoet.

Vorige week schreef ik al dat we bezig waren met een kano.  De is er inmiddels en naast nieuwe uitdagingen, biedt de kano ook kansen. Omdat een polyester kano beter in de schaduw moet hangen, moet er een afdakje boven gemaakt worden. Omdat de kano boven de EL hangt, staat de EL dus straks ook onder een afdakje, en dat is zeker van de winter denk ik erg prettig. Het in- en uitstappen is wel iets minder makkelijk geworden. De bovenkant van de CityEL gaat nu gedeeltelijk in de kano, maar helemaal open kan de kap niet meer. Het is gelukkig niet onmogelijk om in en uit de EL te komen.

.