Het eerse stuk van mijn dagelijkse rit is in de Hoekse Waard waar nog erg veel fazanten lopen. Vanochtend besloot een dames fazant op het fietspad te gaan staan en geen stap meer te verzetten. Ik begon al ruim van tevoren te toeteren, maar mevrouw bleef rustig staan.  ik besloot achter haar langs te rijden in de verwachting dat als ze zou schrikken, ze wel naar voren zou stappen.

Terwijl ik uitweek raakte ik met een wiel van de weg in de blubberige berm. Om weer uit de berm te komen moest ik behoorlijk naar links sturen. Opeens kreeg ik weer grip waardoor de EL aan de achterkant uitbrak en ik ineens onder een hoek van 45 graden op de as van het fietspad reed. Een kleine correctie naar rechts zorgde ervoor dat de kont van de EL helemaal de andere kant op zwiepte. Met nog een kleine zwieper naar links kreeg ik de EL weer op het rechte pad.

Gedurende de hele exercitie heb ik geen enkele keer het gevoel gehad dat de EL wel eens om zou kunnen gaan, maar als er een groepje fietsers had gereden, had ik er zeker een paar van de fiets geveegd. De volgende keer toch maar optie 2 kiezen. Doorrijden en fazant op het menu, want dat ik haar had geraakt was zeker geweest.