Zojuist de laatste spullen gehaald voor de accuverwarming. Tegen alle verwachtingen in was een plaatje aluminium bij de bouwmarkt goedkoper dan via het internet.  Vanavond de maten opnemen en dan knippen en plakken om een geheel te maken. Ik ga iets smokkelen met de maten. Uit mijn hoofd gezegd is de accubak 55 cm breed en ik heb een plaat van 1 meter. De verwarming zal dus 50 cm breed worden omdat het een sandwich moet worden.

Vanavond meer en dan ook wel wat foto's. 

Hoewel het met de Nederlandse winter niet nodig lijkt de accu's van de EL te verwarmen, ben ik vandaag toch gezwaicht. Bij de Gamma is momenteel een stoelverwarming in de aanbieding van 8 euro. Eerder had ik al gelezen dat van deze verwarmingen goede accuverwarming te maken is, dus heb ik een exemplaar gekocht.

Onderweg naar huis heb ik getest hoe warm een verwarming van 45 watt wordt. Nou, ik kan zeggen dat dat best lekker aanvoelt (onthoudt dit). Eenmaal thuis gekomen heb ik direct de schaar in de bekleding gezet en 5 minuten later heb ik een paar meter verwarmingsdraad met 2 standen en een thermostaat. Dat ziet er heel goed uit. De bijgeleverde schakelaar kan een mooi plekje krijgen in het dashboard. Morgen even wat andere materialen halen bij de bouwmarkt om een mooie sandwich te maken waar de draad tussen kan en dan heb ik voor 25 euro een accuverwarming die bij CityCom ruim 200 euro kost.

Waarom moest je onthouden dat de verwarming lekker aanvoelt zul je denken. Nou, ik ga er morgen nog snel een halen om in de stoel te verwerken. Voor die paar euro hoef ik het niet te laten en als het dan een keer heel koud wordt kan ik lekker warm zitten. 

Voor de tweede keer raasde een flinke storm over het land. Deze keer was het wat heftiger dan de vorige. Collega's vroegen zich af of ik wel thuis zou komen, en van het thuisfront kwam het aanbod me op te halen op het werk. Wat een vertrouwen in de CityEL! De vorige storm was geen probleem en ook nu ging het weer prima. Natuurlijk was de EL lekker aan het schudden en in windvlagen moest ik flink tegensturen, maar ik heb geen een keer het idee gehad dat het ook maar in de buurt van gevaarlijk kwam. Niet zo vreemd, want het meeste gewicht zit onder de assen. Bij elkaar is dat ongeveer 250 kilo dus het moet wel heel vreemd lopen wil de EL op zijn kant gaan.

Minder fortuinlijk was een collega EL rijder uit Duitsland. Hij werd over het hoofd gezien door een bestuurder van een Renault Kangoo en werd vol in de flank geraakt. gelukkig was er geen persoonlijk leed, maar "Elvira" is niet meer. Zonde, want ze was pas 6 maanden oud. Noemenswaardig is dat ze in de 6 maanden al 10.000 km had afgelegd. Dat zijn geen flauwe afstanden en voor mij een bewijs dat elektrisch rijden ook voor de grotere afstanden prima te doen is. 

Onderstaand een foto van het resultaat van het onvrijwillige contact van een CityEL met een Renault Kangoo. Klik op de foto om het hele verhaal te lezen.